Ілюстрація до вірша 767

ZahvOriv onuk, zabiqaly dity,
Prosjatj molytysj do Volodar’ja syl,
Ne pomaqajutj prypysani liky,
Tomu i turbujutj rodynnyj tyl.

Jak tryvoqa — biqom do Boqa,
V Njomu potrebu maju i ja.
Koly ne do Njoqo, todi do kOqo?
Adxe zvidkysj puljsuje dxerelo Xyttja.

Do bajduxyh zdorov’ja «same pryhodytj»,
Vony tak vvaxajutj — nemaje Tvortsja,
Vira na kractce nikoly ne ckodytj,
Osoblyvo v OpÍku — bez mex, bez kintsja.