766 Latin_25

U njoqo baqato xinok —
Kohannja moje beznadijne,
Ne dlja mene vesiljnyj vinok,
Ne dlja mene plattja vesiljne.

Jedynoju staty — nadiji nema,
«Shamenysja,
Ne obpetcysja!» —
Naqaduje znovu zradlyva sljoza.
Hotc i navkolo bujaje vesna,
Opadaje nerozpuctcene lystja.

Ja zdajusj,
Vid pretenzij usih vidmovljajusj.
Ty viljnyj, ni na koqo ne obraxajusj —
Vidpuskaju tebe
I SEBE.
Tuc vidmyju, na zlo usmihnusj.
Ctco oznatcaje «Zdajusj!»? —
Ja j nadali za ctcastja zmaqajusj.