«Tak ot vono jak pratsjuje!» —zradiv ideji,
Skorystavsja, zabuv,
Ta zqodom povernuvsja do neji,
Bo znajomu problemu vidtcuv.

Hotc i z incym vidtinkom i novymy vymoqamy,
Vid obstavyn zalexno i viku.
Z emotsijamy biljc strymanymy
Baxano rosty tcoloviku.

Tak i lexatj pereckody-qrabli,
Nepereverceni vtcyteli.
Jih obhOdyty dosi vtcatjsja stari,
I znov nastupajutj na nyh molodi.