Zmija tcy dxmilj, pid lystjam ne batcyv,
A moxe to vxalyv qrih?
V bezpetcnosti pyljnistj vtratyv,
Z tcuxyh leqkovaxyv,
A svoje — ne smih.

Tak, likari pid rukoju.
Napevno do nyh pobixu.
Rozberusj bo spotcatku z soboju —
De perejcov mexu.

Vid likiv puhlyna zaljaxe,
Prytcyny, hotc by jak ne qadav,
Nikoly ne vznaju, jakctco ne pidkaxe
Toj, hto syqnal poslav.