V bidi i v qori krasa zalycajetjsja,
Jiji kamenujutj, qvaltujutj, rvutj,
Krizj sljozy vona usmihajetjsja,
Vyklykajutcy v kata ctce biljcu ljutj.

Ne piddatysj nepravdi,
Ne pomerty, vyxyty —
Oznatcaje peremoqty,
Xalo impersjkosti z korenem vyrvaty,
Zatrymavcy zlo, i incyh spasty.

Upyr naduvajetjsja, z sebe vyhodytj,
Praqne kryvavoji qopnyka slavy.
Vid «vjelitcija» trisne, sebe x i zneckodytj,
Rozbryzkavcy myr, jakoqo j ne znaly.