Ілюстрація до вірша 438

Emotsiji kolysj vyqorajutj —
Qostri potreby postupovo vqasajutj,
Strybky za ctcastjam ne taki vysoki,
Do straxdanj zvykajutj,
Ne taki vxe vony j qlyboki.

Staristj, bajduxistj, pora filosofij,
Uzaqaljnennja i sortuvannja,
Vidtcuttja prybytym sebe na Qolqofi
I prosto tsikavistj, na vitcnistj tcekannja.

Z neji smijalysj, iqnoruvaly,
Fanatytcno v neji viryly,
Nikoly po-spravxnjomu ne ujavljaly,
Vznaty, narecti, nasmilylysj.
V zaporixxja smerti stupaly
Ta ne opysaly
Dlja xyvyh, ctco nadijalysj
I ne nadijalysj —
Bar’jeru tajny ne prolamaly,
Ne osylyly.
Rozvijalysj.