VidqolOsok junosti
Takyj dalekyj,
Z zackalennjam tcujnosti,
Do kintsja ne stertyj.
Vid samisinjkoqo jadra,
Z tsentru nutra
Na poverhnju prosytjsja.
Jiji ledj torknetjsja
I v jadro nazad
Strimko vidnosytjsja.
V najpercu klitynu
SvoqO jestva,
V percoprytcynu…
Bo vse zaqyne,
A vona xyva.
