Jak xyve Avelj?
Dlja Tvortsja zbyraje,
Pered smertju xertvu pidpAlytj,
Boqu spodobavcysj, pomyraje.

Kajin skaxenije:
«Ne joqo, a moje pryjmitj!»
Za bratom cukaje,
A toj pokynuv vxe svit,
Konkurenta biljce nemaje,
Ostannja vuqlynka tlije.

Vivtar rozbytyj,
Voqonj poqas.
Avelju v vitcnosti xyty,
Ne sered qricnyh nas.